YARGININ PROMETE’LERİ

0
365

YARGININ PROMETE’LERİ

Yargımız; adliyeleri birer mabet, yasaları ayet, içtihatları sünnet, hâkim-savcıları temsilcisi olan bir dini andırıyor adeta. Cennet ve cehennemi olan bir inanç sistemi bu.

Yargı dini farklı mezheplere de sahip ve sadece kendi din adamlarının anlayıp çözebileceği kurallara da.

Peki, “Tanrısı” var mı bu dinin? Kâğıt üzerinde millet; fiiliyatta ise iştigal ettiği makama göre milleti temsilen her bir hâkim ve savcı. Yani çok tanrılı bir din bu.

Tanrıları arasında hiyerarşisi var bu dinin. Tanrılar tanrısının kimliği ise meçhul. Bu sır, bütün tanrılarını köleleştiriyor bu dinin.

Halka karşı tanrı gibi davranan, gizemli tanrısının kuldan öte esiri olan bir “sahte tanrılar” karnavalını andırıyor yargı sistemimiz.

Tüm dinlerdeki gibi kullarından tam bir iman bekliyor yargının tanrıları. Bazı kusurlar affedilebilir, ancak isyanın cezası mabetten kovulmak; inkârın ki ise ölüm.

“Yargı dini” bu zamana kadar bireysel isyan ve inkârlara tanıklık etse de, toplu olanını görmedi hiç. Promete[1] misali isyan etti bir grup hâkim-savcı “tanrılar tanrısına” ve tanrılığa; halka “adalet cenneti” sözü verip “zulüm cehenneminden” korumayı vadeden bu dinin ve tanrılarının, gerçekte hakkın düşmanı ve fakat zalimin dostu haline geldiğini haykırdılar. Yargı tanrılarının yüzlerine taktıkları “maskeleri” çaldılar. Zafiyetleri, hırsları, kinleri ve düşmanlıklarını gizleyemediler ondan sonra; beşer dahi olmadıkları alenileşti ve tanrıcılık oynarken insanlıklarını yitirdikleri fark edildi.

Yargı “Promete”lerinin çaldığı ateş, adaleti gökten yere indirme ve insanları özgür kılma çabası.

İnsanların tarafında yer alan Promete’nin cezası Kafkasya’da bir kayaya bağlanmak ve her gün, yenilenen ciğerinin bir kartal tarafından tekrar tekrar yenmesidir. Promete’ye tükenmez bir azap layık görülmüştür. Bu işkencesi “Zeus” tarafından bulunduğu yerden indirilene kadar devam edecektir. Batı anlayışında insandan yana olmanın, onun için doğruyu ve iyiyi istemenin cezası işkencedir. Doğu’da ise, İdris ve İsa Peygamber kıssalarında olduğu üzere, göğe yükseltmek, kutsamaktır. Doğu asli kaynaklarından beslenmediği, onları hayata geçirmediği sürece Prometeler çeşitli eza ve cefalara maruz kalmaya devam edecek. Ancak hakikat egemen olduğunda, önceden zincirlere vurulan, darağaçları layık görülüp zindana atılan Prometeler göğe yükseltilecek ve hak ettikleri mükâfatları alacaklardır.

“Gizemli tanrı”nın ilhamıyla tüm “tanrıcıkları” harekete geçti yargının, “Promete”leri bir bir tespit edip zindanlarına zincirlediler. Yaşam damarlarını keserek “sosyal ölüme” terk ettiler.

Prometeler, zincirlerini kıracak, hakiki ve tek olan “Rab”lerini bekliyorlar.


[1]     Prometeus, Yunan mitolojisinde bir tanrıdır; ölümsüzdür. Tanrılar ile insanlar arasında o, insanların tarafını tutmuş ve Olympos’tan ateşi çalarak insanlara vermiştir. Prometeus, ateşi çalarken alacağı cezanın farkındaydı. Promete akıl gücüne sahipti. İsminin anlamında olduğu gibi ileri görme melekesine haizdi.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here